پرتو فرابنفش (شناخت ، ارزیابی ، پیشگیری وکنترل )
اثرات مزمن پرتو UV عبارتند از :
ü سرطان پوست
ü آب مرواريد
ü تضعيف دستگاه ايمني بدن
آسیب چشمی به علت فعالیت حرارتی تماس های پرقدرت کوتاه مدت یا ضربانی است و آسیب پوستی به طور شایع تر از طریق واکنش های فوتوشیمیایی از قبیل واکنش های سمی و افزایش حساسیتی حاصل از تماس های کم قدرت ممتد یا پرقدرت کوتاه مدت است .
اثرات حرارتی انعقاد پروتئینی و نکروز بافتی شروع سریعی دارند . اثرات تماس مزمن شامل تسریع پیری پوست است که با از بین بردن الاستیسیتی ، افزایش پیگمانتاسیون ، چین وچروک پوست و تلانژکتازی مشخص می شود.
بیشترین آسیب ها از مشاغلی ناشی می شود که در تماس با نور خورشید هستند و بیشترین زمان انتشار پرتو فرابنفش از ساعت 10 صبح تا 3 بعداز ظهر می باشد .
عواملی که بر شدت آسیب اثر می گذارند : مدت مواجهه ، شدت تابش ، فاصله منبع تشعشع و جهت فرد در معرض تماس نسبت به منبع مولد می باشد .
اثرات تماس با پرتو فرابنفش شامل فوتوکراتیت و کنژنکتیویت ، مخصوصا بعد از مواجهه با طول موج های 270 تا 280 نانومتر می باشد . علائم شامل : درد ، سختی ، عدم تحمل نور ، تیره و تار شدن دید ، و حساسیت احساس ماسه در چشم . کاتاراکت از طریق مواجهه بیش از حد با پرتو فرابنفش در طول موج 295 تا 310 نانومتر ایجاد می شود .
سوختگی پوست با مواجهه در طول موج 300 نانومتر که طول موج 297 نانومتر به عنوان ماکزیمم تاثیر بیولوژیک در نظر گرفته می شود مرتبط است . اثرات مواجهه اریتم یا قرمزی پوست که ما به آن آفتاب سوختگی می گوییم می باشد . بیشترین اهمیت پرتو فرابنفش در این است که ریسک سرطان های پوست را افزایش می دهد .
مهمترین آن ملانوم (تومر سیاه رنگ قشر عمیق پوست ) ، است که اغلب در مناطقی از بدن ظاهر می شود که بطور نسبی مواجهه کمتری را با پرتو فرابنفش دریافت کرده باشند مانند ساق .
مواجهه با پرتو فرابنفش همچنین می تواند حساسیت به نور را ایجاد کند در افرادی که با مواد فوتوتوکسیک مواجهه دارند . پاسخ های فوتوآلرژیک توسط سیستم ایمنی می تواند بعد از مواجهه با مواد دارویی مانند سالیسیلانیدها ، هگزاکلروفن و آنتی بیوتیک های خاص اتفاق بیفتد .
متن کامل شناخت ارزیابی ، پیشگیری و کنترل اشعه فرابنفش را می توانید از طریق لینک زیر دانلود کنید :